ΓΕΡΜΑΝΙΑ

= __//**ΓΕΡΜΑΝΙΑ**//__ __//**ΒΕΡΟΛΙΝΟ**//__ = __//**Εργασία του 2ου ΓΕΛ Θήβας**//__ __//**Παναγιώτης Ζωγανάς και Βαγγέλης Καραβάνας**//__ = =
 * media type="googlemap" key="http://maps.google.com/maps?f=q&source=s_q&hl=el&geocode=&q=%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1&aq=0&sll=43.325178,-65.390625&sspn=134.46711,68.554687&vpsrc=6&ie=UTF8&hq=&hnear=%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1&ll=51.165691,10.451526&spn=4.161463,13.392334&t=h&z=7&output=embed" width="425" height="350" || [[image:German-Flag.gif width="480" height="312"]] ||

Το **Βερολίνο** (γερμ //Berlin//) είναι η πρωτεύουσα και εκτός αυτού η μεγαλύτερη σε έκταση και πληθυσμό πόλη της Γερμανία. Ως προς τον πληθυσμό είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης η πόλη του Βερολίνου αποτελεί και κρατίδιο της γερμανικής ομοσπονδίας. Στην ιστορία του το Βερολίνο ήταν πρωτεύουσα διάφορων κρατών, όπως του Πριγκιπάτου του Βρανδεμβούργου, του Βασιλείου της Πρωσίας , του Γερμανικού Ράιχ[1 ] και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Στις 3 Οκτωβρίου 1990 έγινε με την επανένωση των δυο γερμανικών κρατών πρωτεύουσα της ενοποιημένης Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και αντικατέστησε έτσι την μέχρι τότε πρωτεύουσα, τη Βόννη. Το γερμανικό κοινοβούλιο, που μέχρι τότε εξακολουθούσε να εδρεύει στη Βόννη, αποφάσισε το 1991 να μεταφερθεί στο Βερολίνο. Η μετακίνηση της βουλής από τη Βόννη στο Ράιχσταγκ του Βερολίνου πραγματοποιήθηκε το 1999. Η πόλη αποτελεί σημαντικό κόμβο συγκοινωνιών όπως και οικονομικό και πολιτισμικό κέντρο με πολυάριθμα πανεπιστήμια, ερευνητικά ιδρύματα, θέατρα, μουσεία και αρχιτεκτονικά μνημεία.

Πληθυσμός
Σήμερα στο Βερολίνο ζουν περίπου 3,4 εκατομμύρια άνθρωποι. Στα μέσα του 17ου αιώνα το Βερολίνο ήταν αραιοκατοικημένο, κάτι που οφειλόταν στον τριακονταετή πόλεμο. Από τότε, όμως, που την εξουσία ανέλαβε ο Μέγας Εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου Φρειδερίκος Γουλιέλμος το 1640, άσκησε μεταναστευτική πολιτική και έφερε πολλούς Ουγενότους από την Γαλλία. Έτσι, ενώ το 1648 η πόλη είχε μόνο 6.000 κατοίκους, το 1709 είχε 57.000. Ο <span class="wiki_link_ext">πληθυσμός συνέχισε να αυξάνεται, και το 1875 ξεπέρασε το 1 εκατομμύριο. Το 1920 ο πληθυσμός έφτασε τα 4 εκατομμύρια, μετά τον <span class="wiki_link_ext">Β' παγκόσμιο πόλεμο, όμως, υποχώρησε στα 3,1 εκατομμύρια. = Ιστορια =
 * media type="custom" key="11009566" width="462" height="462" ||

Σύγχρονη άποψη του κέντρου του Βερολίνου από τα δυτικά προς τα ανατολικά, με την <span class="wiki_link_ext">Πύλη του Βραδεμβούργου και το κτιριακό συγκρότημα του <span class="wiki_link_ext">Ράιχσταγκ σε πρώτο πλάνο. Ως έτος ίδρυσης του Βερολίνου θεωρείται το <span class="wiki_link_ext">1237, έτος κατά το οποίο αναφέρεται για πρώτη φορά ο οικισμός Κελν (Cölln), με τον οποίο αργότερα συνενώθηκε εκείνος του Βερολίνου το <span class="wiki_link_ext">1244. Η πρώτη γραπτή αναφορά στο //Βερολίνο// χρονολογείται το <span class="wiki_link_ext">1244. Από το <span class="wiki_link_ext">1415 έγινε επίσημα η κατοικία των διαφόρων αυτοκρατόρων και ηγεμόνων. Κατά την διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου το Βερολίνο έχασε το μισό <span class="wiki_link_ext">πληθυσμό του και το ένα τρίτο των κτισμάτων του καταστράφηκε. Το 1640 έγινε πρίγκιπας ο <span class="wiki_link_ext">Φρειδερίκος Γουλιέλμος, ο Μέγας Εκλέκτορας, ο οποίος αύξησε την μετανάστευση και η πόλη άρχισε να επεκτείνεται. Το <span class="wiki_link_ext">1685 εγκαταστάθηκαν στο Βερολίνο 15.000 Γάλλοι Ουγενότοι και έτσι το 1700 το 20% του βερολινέζικου πληθυσμού ήταν <span class="wiki_link_ext">Γάλλοι. Αυτό είχε ως συνέπεια την μεγάλη γαλλική επιρροή. Το 1701 έγινε η πρωτεύουσα της <span class="wiki_link_ext">Πρωσίας, αλλά τα κύρια βασιλικά παλάτια ήταν έξω από την πόλη, στην περιοχή του <span class="wiki_link_ext">Πότσνταμ. Ταυτόχρονα, το Βερολίνο συνεχώς επεκτεινόταν. Το 1871 η πόλη ανακηρύχθηκε σε πρωτεύουσα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά από πολλές πολιτικές αναταραχές, οι Ναζί κέρδισαν τις εκλογές του 1933 για το γερμανικό <span class="wiki_link_ext">Ράιχσταγκ (Κοινοβούλιο). Η συνέπεια ήταν η καθιέρωση μιας βάρβαρης δικτατορίας. Το καθεστώς οργάνωσε τους <span class="wiki_link_ext">Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 για να παραπλανήσει τη διεθνή κοινότητα. Κατά το τέλος του <span class="wiki_link_ext">Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και, καθώς ο <span class="wiki_link_ext">Χίτλερ είχε κλεισθεί στο <span class="wiki_link_ext">καταφύγιό του, αρνούμενος να εγκαταλείψει την πόλη, δόθηκε η <span class="wiki_link_ext">Μάχη του Βερολίνου, γεγονός που στοίχισε χιλιάδες ζωές αμάχων και είχε ως συνέπεια τη σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή της πόλης. Μετά από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και το τέλος του <span class="wiki_link_ext">Τρίτου Ράιχ, το Βερολίνο ήταν χωρισμένο σε τέσσερις ζώνες κατοχής. Οι δυτικές ζώνες σχημάτισαν το Δυτικό Βερολίνο, και η σοβιετική ζώνη το Ανατολικό Βερολίνο, ενώ το 1961 διχοτομήθηκε οριστικά σε Ανατολικό και Δυτικό Βερολίνο με την κατασκευή του <span class="wiki_link_ext">Τείχους του Βερολίνου. Το Τείχος του Βερολίνου κατεδαφίστηκε στις <span class="wiki_link_ext">9 Νοεμβρίου 1989. Τέλος, το 1990 έγινε η ενοποίηση της <span class="wiki_link_ext">Γερμανίας και το Βερολίνο ορίσθηκε εκ νέου ως πρωτεύουσα, παραμένοντας μέχρι και σήμερα.

20ος αιώνας
Με το τέλος του <span class="wiki_link_ext">Α' Παγκοσμίου Πολέμου το <span class="wiki_link_ext">1918, ιδρύθηκε η <span class="wiki_link_ext">Δημοκρατία της Βαϊμάρης στο Βερολίνο. Το <span class="wiki_link_ext">1920 με την Πράξης Διεύρυνσης του Βερολίνου, ενώθηκαν σε μία ενιαία πόλη αρκετές περιοχές, χωριά, προάστια και εκτάσεις, σε βάρος της γειτονικής περιβάλλουσας περιοχής του <span class="wiki_link_ext">Βραδεμβούργου. Έτσι, με αυτή την επέκταση, η πρωτεύουσα του Βερολίνου είχε έναν συνολικό πληθυσμό περίπου 4 εκατομμυρίων κατοίκων. Στις 30 Ιανουαρίου του <span class="wiki_link_ext">1933, ο <span class="wiki_link_ext">Αδόλφος Χίτλερ και το κόμμα των <span class="wiki_link_ext">ναζιστών ανέβηκαν στην εξουσία. Η διακυβέρνηση των <span class="wiki_link_ext">Ναζί κατέστρεψε την εβραϊκή κοινότητα του Βερολίνου, η οποία αριθμούσε περίπου 170.000 άτομα μέχρι τότε. Μετά τους διωγμούς του <span class="wiki_link_ext">1938, χιλιάδες από τους γερμανοεβραίους κατοίκους της πόλης φυλακίστηκαν στο γειτονικό <span class="wiki_link_ext">Στρατόπεδο συγκέντρωσης Ζαξενχάουζεν , ενώ στις αρχές του <span class="wiki_link_ext">1943 μεταφέρθηκαν στα στρατόπεδα θανάτου, όπως το <span class="wiki_link_ext">Άουσβιτς. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, μεγάλα τμήματα της πόλης καταστράφηκαν από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς και κατά τη <span class="wiki_link_ext">μάχη του Βερολίνου. Μετά το τέλος του πολέμου στην <span class="wiki_link_ext">Ευρώπη το <span class="wiki_link_ext">1945, το Βερολίνο δέχθηκε πλήθη προσφύγων από τις ανατολικές περιοχές της πρώην Γερμανίας. Οι νικήτριες δυνάμεις των Συμμάχων διαίρεσαν την πόλη σε τέσσερις τομείς, ανάλογα με τις ζώνες κατοχής που είχαν διαιρέσει τη <span class="wiki_link_ext">Γερμανία. Οι τομείς των δυτικών Συμμάχων (<span class="wiki_link_ext">ΗΠΑ, <span class="wiki_link_ext">Βρετανία και <span class="wiki_link_ext">Γαλλία ) ενώθηκαν και σχημάτισαν το <span class="wiki_link_ext">Δυτικό Βερολίνο , ενώ ο Σοβιετικός τομέας το <span class="wiki_link_ext">Ανατολικό Βερολίνο. Και οι τέσσερις συμμαχικές δυνάμεις διατήρησαν κοινό έλεγχο και ευθύνη για την πόλη. Όμως οι συνεχώς εντεινόμενες πολιτικές διαφορές μεταξύ των δυτικών συμμάχων και της <span class="wiki_link_ext">Σοβιετικής Ένωσης οδήγησαν στην επιβολή οικονομικής απομόνωσης του Δυτικού Βερολίνου. Οι σύμμαχοι κατάφεραν να διασπάσουν την απομόνωση με συνεχόμενη αερογέφυρα που συνεχίστηκε για σχεδόν ένα έτος. Το 1949, ιδρύθηκε η <span class="wiki_link_ext">Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στη <span class="wiki_link_ext">Δυτική Γερμανία, η οποία τελικά περιέλαβε όλες τις ζώνες κατοχής των <span class="wiki_link_ext">ΗΠΑ , <span class="wiki_link_ext">Βρετανίας και <span class="wiki_link_ext">Γαλλίας , αλλά όχι τι ς περιοχές των συμμάχων στο Βερολίνο. Αντίστοιχα, στην <span class="wiki_link_ext">Ανατολική Γερμανία ιδρύθηκε η μαρξιστική λενινιστική <span class="wiki_link_ext">Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας. Το <span class="wiki_link_ext">Δυτικό Βερολίνο παρέμεινε μία ελεύθερη πόλη, ανεξάρτητη από την Ομοσπονδία, και εξέδιδε τα δικά της γραμματόσημα. Η αεροπορική πρόσβαση στο <span class="wiki_link_ext">Δυτικό Βερολίνο γινόταν μόνο από αμερικανικές, γαλλικές και βρετανικές αερογραμμές. Η ίδρυση των δύο γερμανικών κρατών συνέτεινε στην ένταση του <span class="wiki_link_ext">Ψυχρού Πολέμου. Το <span class="wiki_link_ext">Δυτικό Βερολίνο περιβαλλόταν από ανατολικογερμανικά εδάφη, ενώ η <span class="wiki_link_ext">Ανατολική Γερμανία ανακήρυξε το Βερολίνο (τον ανατολικό τομέα του) ως πρωτεύουσα, κίνηση που δεν αναγνωρίστηκε από τις δυτικές δυνάμεις. Αν και μισό σε μέγεθος και πληθυσμό από το <span class="wiki_link_ext">Δυτικό Βερολίνο, το Ανατολικό κατείχε το ιστορικό κέντρο της πόλης. Η <span class="wiki_link_ext">Δυτική Γερμανία αντίστοιχα μετέφερε την πρωτεύουσά της στη <span class="wiki_link_ext">Βόνη. Οι εντάσεις ανάμεσα στην ανατολή και τη δύση κλιμακώθηκαν σταδιακά και οδήγησαν στην κατασκευή του <span class="wiki_link_ext">Τείχους του Βερολίνου, μεταξύ του δυτικού και ανατολικού τομέα της πόλης. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν και αντίστοιχα περιφράγματα μεταξύ του <span class="wiki_link_ext">Δυτικού Βερολίνου και της <span class="wiki_link_ext">Ανατολικής Γερμανίας. Το τείχος της απομόνωσης ολοκληρώθηκε μέσα στο 1961 και αποτέλεσε την κορύφωση του <span class="wiki_link_ext">Ψυχρού Πολέμου μεταξύ των δυτικών συμμάχων και του ανατολικού μπλοκ. Το Δυτικό Βερολίνο αποτέλεσε έτσι ένα ντε φάκτο τμήμα της <span class="wiki_link_ext">Δυτικής Γερμανίας με ιδιαίτερα προνόμια, ενώ το Ανατολικό Βερολίνο ήταν αντίστοιχα μέρος της <span class="wiki_link_ext">Ανατολικής Γερμανίας. Το Βερολίνο έτσι διαιρέθηκε απόλυτα. Οι κάτοικοι του δυτικού τομέα μπορούσαν να διέρχονται στον ανατολικό μόνο από σημεία αυστηρού ελέγχου, ενώ για τους περισσότερους κατοίκους της ανατολικής πόλης το ταξίδι στη δύση ήταν πλέον αδύνατο. Το <span class="wiki_link_ext">1971, η συμφωνία μεταξύ των τεσσάρων δυνάμεων (<span class="wiki_link_ext">ΗΠΑ , <span class="wiki_link_ext">Βρετανία , <span class="wiki_link_ext">Γαλλία , <span class="wiki_link_ext">Σοβιετική Ένωση ) εξασφάλισε την πρόσβαση στο <span class="wiki_link_ext">Δυτικό Βερολίνο μέσα από συγκεκριμένες διαδρομές στην <span class="wiki_link_ext">Ανατολική Γερμανία , και έτσι απομακρύνθηκε ο κίνδυνος της ολοκληρωτικής απομόνωσης της πόλης από τη δύση. Το <span class="wiki_link_ext">1989, η λαϊκή πίεση από τους κατοίκους της <span class="wiki_link_ext">Ανατολικής Γερμανίας οδήγησε στις ταραχές και την σταδιακή κατεδάφιση του τείχους. Σήμερα, λίγα τμήματά του παραμένουν ως σημεία μνήμης. Στις 3 Οκτωβρίου του <span class="wiki_link_ext">1990, οι δύο Γερμανίες ενώθηκαν ως <span class="wiki_link_ext">Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας , σύμφωνα με την συνθήκη επανένωσης, και το Βερολίνο έγινε η πρωτεύουσα της εννιαίας χώρας με απόφαση της ομοσπονδιακής βουλής το <span class="wiki_link_ext">1991. Η σταδιακή μεταφορά των κρατικών υπηρεσιών ολοκληρώθηκε το <span class="wiki_link_ext">1999 και από τότε το Βερολίνο φιλοξενεί το ομοσπονδιακό κοινοβούλιο και την κυβέρνηση του κράτους.

Γεωγραφία
Τα προάστια και οι παρυφές του Βερολίνου είναι διάσπαρτα με δασικές εκτάσεις και πολλές μικρές και μεγάλες λίμνες. Το Βερολίνο βρίσκεται στην ανατολική περιοχή της <span class="wiki_link_ext">Γερμανίας, περίπου 70 <span class="wiki_link_ext">χλμ. από τα σύνορα με την <span class="wiki_link_ext">Πολωνία, σε εκτάσεις με επίπεδα υδατοφόρα εδάφη. Η αρχαία <span class="wiki_link_ext">κοιλάδα Βερολίνου Βαρσοβίας, ανάμεσα στα υψίπεδα του <span class="wiki_link_ext">Μπάρνιμ στο βορρά και τα υψίπεδα του <span class="wiki_link_ext">Τέλτοβ στο νότο, σχηματίστηκε από την απορροή παγετώνων κατά το τέλος της τελευταίας παγετωνικής περιόδου. Ο ποταμός <span class="wiki_link_ext">Σπρέε που δι ασχίζει την πόλη, απορρέει μέσα από αυτή την κοιλάδα. Στην βορειοδυτική περιοχή <span class="wiki_link_ext">Σπάνταου του Βερολίνου, ο <span class="wiki_link_ext">Σπρέε συναντά τον ποταμό <span class="wiki_link_ext">Χάβελ, ο οποίος και διασχίζει το δυτικό Βερολίνο από το βορρά προς το νότο. Ο <span class="wiki_link_ext">Χάβελ απορρέει μέσω ενός δικτύου διαδοχικών λιμνών, με μεγαλύτερες τη λίμνη Τέγκελερζεε και την Γκρόσερ Βάνζεε. Μία σειρά από λίμνες τροφοδοτεί επίσης και τον <span class="wiki_link_ext">Σπρέε στο ανατολικό Βερολίνο, μέσω της λίμνης Γκρόσερ Μούγκελζεε. Αρκετά εκτεταμένα τμήματα της σύγχρονης πόλης βρίσκονται στα βαθύπεδα των δύο πλευρών της κοιλάδας του Σπρέε. Οι περιοχές <span class="wiki_link_ext">Ράινικενντορφ και <span class="wiki_link_ext">Πάνκοβ βρίσκονται στο υψίπεδο <span class="wiki_link_ext">Μπάρνιμ, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα των περιοχών <span class="wiki_link_ext">Σαρλότενμπουργκ , <span class="wiki_link_ext">Βίλμερσντορφ , <span class="wiki_link_ext">Στέγκλιτς , <span class="wiki_link_ext">Τσέλενντορφ , <span class="wiki_link_ext">Τέμπελχοφ , <span class="wiki_link_ext">Σόνεμπεργκ και <span class="wiki_link_ext">Νόικελν εκτείνονται στο υψίπεδο του <span class="wiki_link_ext">Τέλτοβ. Η περιοχή του <span class="wiki_link_ext">Σπάνταου βρίσκεται ανάμεσα στην κοιλάδα του <span class="wiki_link_ext">Σπρέε και την πεδιάδα <span class="wiki_link_ext">Νάουεν, η οποία απλώνεται δυτικά του Βερολίνου. Το ψηλότερο σημείο της περιοχής είναι τα υψώματα του <span class="wiki_link_ext">Τόιφελσμπεργκ και του <span class="wiki_link_ext">Μουγκελμπέργκε. Και οι δύο αυτοί λοφίσκοι έχουν ύψος περίπου 115 μ. Το <span class="wiki_link_ext">Τόιφελσμπεργκ είναι στην πραγματικότητα τεχνητά κατασκευασμένο από τα ερείπια του <span class="wiki_link_ext">Β' Παγκόσμιου Πολέμου.

Κλίμα
Το Βερολίνο χαρακτηρίζεται από εύκρατο μεσόθερμο κλίμα στην κατηγορία Cfb με βάση την κλιματική ταξινόμηση του Κόπεν. Τα <span class="wiki_link_ext">καλοκαίρια είναι δροσερά με μέση μέγιστη θερμοκρασία 22–25 °C και μέση ελάχιστη 12–14 °C. Οι <span class="wiki_link_ext">χειμώνες είναι ιδιαίτερα ψυχροί με μέση μέγιστη <span class="wiki_link_ext">θερμοκρασία -3 °C και μέση ελάχιστη από −8 ως -6 °C. Η <span class="wiki_link_ext">άνοιξη και το <span class="wiki_link_ext">φθινόπωρο είναι ήπια προς ψυχρά. Οι δομημένες εκτάσεις της πόλης χαρακτηρίζονται από το δικό τους τοπικό μικρόκλιμα, λόγω της θερμότητας που εγκλωβίζεται στα δομικά υλικά των κτιρίων, με συνέπεια να καταγράφονται ως και 4 °C μεγαλύτερες θερμοκρασίες μέσα στον αστικό ιστό, σε σύγκριση με τις γειτονικές υπαίθριες περιοχές. Η μέση ετήσια βροχόπτωση ανέρχεται σε ύψος 570 χιλιοστών με κανονική κατανομή της βροχόπτωσης στο σύνολο του έτους. Από το Νοέμβριο ως και τον Μάρτιο καταγράφονται ισχυρές χιονοπτώσεις, αλλά γενικά η κάλυψη <span class="wiki_link_ext">χιονιού είναι πρόσκαιρη.

Αστικό τοπίο
Η εμφάνιση της πόλης σήμερα κυριαρχείται από τον βασικό ρόλο που έχει παίξει στην ιστορία της <span class="wiki_link_ext">Γερμανίας τον 20ο αιώνα. Κάθε σχήμα εξουσίας που είχε το Βερολίνο ως έδρα (η <span class="wiki_link_ext">Γερμανική Αυτοκρατορία του <span class="wiki_link_ext">1871, η <span class="wiki_link_ext">Δημοκρατία της Βαϊμάρης , η <span class="wiki_link_ext">Γερμανία των Ναζί , η <span class="wiki_link_ext">Ανατολική Γερμανία , και τώρα το ενωμένο Γερμανικό κράτος) ξεκίνησαν φιλόδοξα προγράμματα ανοικοδόμησης, κάθε ένα με τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα. Το Βερολίνο καταστράφηκε από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και πολλά από τα κτίρια που γλύτωσαν τις αεροπορικές επιδρομές κατεδαφίστηκαν κατά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, τόσο στο δυτικό όσο και στο ανατολικό τμήμα. Οι περισσότερες κατεδαφίσεις ήταν προϊόν δημοτικών αρχιτεκτονικών προγραμμάτων για την κατασκευή νέων οικοδομικών ή επιχειρηματικών περιοχών, καθώς και οδικών αρτηριών. Στο ανατολικό τμήμα της πόλης, βρίσκονται ακόμα τεράστια κτιριακά συγκροτήματα που μαρτυρούν τις φιλοδοξίες του Ανατολικού Μπλοκ να κατασκευάσει ολοκληρωμένες οικιστικές περιοχές με συγκεκριμένες αναλογίες καταστημάτων, νηπιαγωγείων και σχολείων. Ο σχεδιασμός των "ανθρώπων των φαναριών" - σημάτων διάβασης πεζών στα φανάρια οδικής κυκλοφορίας -, είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικός στις ανατολικές περιοχές. Η μοναδική ιστορία της πόλης έχει πραγματικά αφήσει επιλεκτικά ίχνη στην <span class="wiki_link_ext">αρχιτεκτονική και τα κτίριά της. Ο <span class="wiki_link_ext">Φέρνζετουρμ (πύργος της τηλεόρασης) στην πλατεία Αλεξάντερπλατς στη συνοικία Μίτε, είναι η δεύτερη ψηλότερη κατασκευή στην <span class="wiki_link_ext">Ευρωπαϊκή Ένωση με ύψος 368 μ. Κατασκευασμένος το <span class="wiki_link_ext">1969 είναι ορατός από τις περισσότερες κεντρικές συνοικίες της πόλης. Το επίπεδο παρατήρησης στα 204 μ. παρέχει στον επισκέπτη μία καταπληκτική θέα της πόλης.

Κυβέρνηση
Χάρτης των 12 περιφερειών της πόλης και των διαμερισμάτων τους. Το Βερολίνο είναι η πρωτεύουσα του κράτους της <span class="wiki_link_ext">Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και έδρα του Πρόεδρου της χώρας, με επίσημη κατοικία το συγκρότημα του Σλος Μπέλεβιου. Από την επανένωση των Γερμανιών στις <span class="wiki_link_ext">3 Οκτωβρίου του 1990, το Βερολίνο είναι μία ομόσπονδη πόλη, όπως η <span class="wiki_link_ext">Βρέμη και το <span class="wiki_link_ext">Αμβούργο, στο πλαίσιο των 16 ομόσπονδων κρατιδίων της Γερμανίας. Στο Βερολίνο εδρεύει και η <span class="wiki_link_ext">Μπούντεσρατ, η ομοσπονδιακή αντιπροσωπεία που αποτελείται από τους εκπροσώπους των ομόσπονδων κρατιδίων, η οποία στεγάζεται στο πρότερο παλάτι των λόρδων Πρόισεν Χέρενχαους. Αν και τα περισσότερα υπουργεία βρίσκονται στο Βερολίνο, ορισμένα από αυτά καθώς και μικρά τμήματα άλλων, εδρεύουν στη <span class="wiki_link_ext">Βόνη. Η <span class="wiki_link_ext">Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί αρκετά έργα υποδομής, εκπαίδευσης και κοινωνικών προγραμμάτων για την περαιτέρω ανάπτυξη της πόλης.

Ομόσπονδη πόλη
Η πολιτειακή και ομόσπονδη βουλή του Βερολίνου είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων, γνωστή ως Αμπγκεόρντνετενχάους, με 141 έδρες σήμερα. Η εκτελεστ ική εξουσία της πόλης ασκείται από την γερουσία, γνωστή ως Μπερλίνερ Σενάτ, η οποία αποτελείται από τον κυβερνώντα δήμαρχο και ως 8 γερουσιαστές με υπουργικές αρμοδιότητες, οι οποίοι φέρουν τον τίτλο του δημάρχου, ως υπόλογοι στον κυβερνώντα δήμαρχο. Από το 2001 και με ανανέωση το 2006, η κυβέρνηση της πόλης ασκείται από τον συνασπισμό του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος SPD και των Αριστερών (Die Linke). Ο κυβερνών δήμαρχος είναι ταυτόχρονα και δήμαρχος της πόλης αλλά και πρωθυπουργός της ομόσπονδης πόλης, με έδρα το κτίριο Ρότες Ράτχαους στο κέντρο του Βερολίνου. Από το 2001 η θέση εκπροσωπείται από τον δήμαρχο Κλάους Βοβεράιτ του κόμματος SPD.

Διοικητική διαίρεση
Το Βερολίνο, ως ομόσπονδη πόλη και δήμος της Γερμανίας, διαιρείται διοικητικά σε συνολικά 12 δημοτικές περιφέρειες, αναφερόμενες ως Μπετσίρκε (//Bezirke//). Πριν από την αναδιάρθρωση του 2001, ο αριθμός τους ήταν 23. Κάθε δημοτική περιφέρεια διαιρείται επιπλέον σε ένα αριθμό διαμερισμάτων, αναφερόμενα ως Ορτστάιλε (//Ortsteile//), που αντιπροσωπεύουν τις παραδοσιακές αστικές συνοικίες της καθημερινότητας. Σήμερα, υπάρχουν 95 διαμερίσματα στο σύνολο της πόλης, ορισμένα από αυτά διακρίνονται σε επιμέρους συνοικίες. Κάθε δημοτική περιφέρεια διοικείται από το Δημοτικό Περιφερειακό Συμβούλιο (//Bezirksamt//) που αποτελείται από 5 συμβούλους και έναν περιφερειακό δήμαρχο (//Bezirksbürgermeister//). Το συμβούλιο εκλέγεται από την δημοτική περιφερειακή αντιπροσωπεία (//Bezirksverordnetenversammlung//), ενώ κάθε περιφέρεια δεν αποτελεί ανεξάρτητη διοικητική δομή. Οι εξουσίες της περιορίζονται στα διοικητικά όριά της και είναι υπόλογη στη γερουσία της πόλης. Οι τοπικοί δήμαρχοι συμμετέχουν στο Δημαρχιακό Συμβούλιο, στο οποίο προΐσταται ο κυβερνών δήμαρχος, και έχουν συμβουλευτικό ρόλο στην κυβέρνηση της ομόσπονδης πόλης. Αντίστοιχα, τα διαμερίσματα δεν έχουν διοικητική δομή και υπάγονται στις αντίστοιχες δημοτικές περιφέρειες, ενώ τα περισσότερα έχουν ιστορικές ρίζες πριν το σχηματισμό των σημερινών δομών το 1920.

Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία (Δεκέμβριος του 2008), η πόλη του Βερολίνου έχει πληθυσμό 3.431.700 κατοίκων (αύξηση 15.400 από τον Δεκέμβριο του 2007), και αντίστοιχη πυκνότητα πληθυσμού 3.484 κατοίκους ανά τετρ. χλμ. Η ευρύτερη αστική περιοχή του Βερολίνου εκτείνεται και πέρα από τα διοικητικά όρια της πόλης και υπολογίζεται ότι φιλοξενεί συνολικά 3,7 εκατομμύρια κατοίκους, ενώ η μητροπολιτική περιοχή Βερολίνου-Βραδεμβούργου περίπου 4.3 εκατομμύρια. Η αστική μετανάστευση στο Βερολίνο, τόσο από το εσωτερικό της Γερμανίας όσο και από το εξωτερικό, έχει ιδιαίτερα μεγάλη ιστορία. Το 1685, με το Διάταγμα της Νάντης στη Γαλλία, και το Διάταγμα το Πότσνταμ για την ανεξιθρησκεία, ήταν η αρχή για την μετοίκηση στο Βερολίνο μη τοπικών πληθυσμών με πρώτους του Γάλλους Ουγενότους. Η πράξη επέκτασης το 1920, ένωσε διοικητικά πολλά προάστια με την πόλη, μεγαλώνοντας την έκταση της πόλης από 66 σε 883 τετρ. χλμ. και τον πληθυσμό της από 1.9 σε 4 εκατομμύρια κατοίκους. Η πολιτική ασύλου στο Δυτικό Βερολίνο δημιούργησε μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα τις δεκαετίες του '60 και του '70. Επίσης, τη δεκαετία του '90 η νομολογία των μετοίκων (aussiedlergezetze) επέτρεψε την μετανάστευση από χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Σήμερα, η πόλη δέχεται στην πλειοψηφία τους νέους από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, περίπου το 14% των κατοίκων ήταν ξένης εθνικότητας, προερχόμενοι από 195 διαφορετικές χώρες. Οι μεγαλύτερες εθνικές ομάδες στο Βερολίνο προέρχονται σε φθίνουσα σειρά από την <span class="wiki_link_ext">Τουρκία, την <span class="wiki_link_ext">Πολωνία , τη <span class="wiki_link_ext">Σερβία , την <span class="wiki_link_ext">Ιταλία , τη <span class="wiki_link_ext">Ρωσία , τις <span class="wiki_link_ext">ΗΠΑ , τη <span class="wiki_link_ext">Γαλλία , το <span class="wiki_link_ext">Βιετνάμ , την <span class="wiki_link_ext">Κροατία , τη <span class="wiki_link_ext">Βοσνία Ερζεγοβίνη , τη <span class="wiki_link_ext">Μεγάλη Βρετανία , την <span class="wiki_link_ext">Ελλάδα , την <span class="wiki_link_ext">Αυστρία , την <span class="wiki_link_ext">Ουκρανία , το <span class="wiki_link_ext">Λίβανο , την <span class="wiki_link_ext">Βουλγαρία , την <span class="wiki_link_ext">Ισπανία , την <span class="wiki_link_ext">Κίνα και την <span class="wiki_link_ext">Ταϊλάνδη.

Αξιοθέατα

 * media type="youtube" key="gvuLX1W1HmM" width="425" height="350" ||

Το παλαιό μουσείο στο Βερολίνο, δημιουργία του <span class="wiki_link_ext">Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ
 * <span class="wiki_link_ext">Νήσος των μουσείων (Museumsinsel)
 * <span class="wiki_link_ext">Πότσδαμ, βασιλική πόλη με τα θερινά ανάκτορα
 * <span class="wiki_link_ext">Ράιχσταγκ, το κτίριο του γερμανικού κοινοβουλίου σήμερα //Bundestag//
 * <span class="wiki_link_ext">Φέρνζετουρμ, ο πύργος της τηλεοράσεως
 * H //Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche// στη λεωφόρο <span class="wiki_link_ext">Κούρφιρστενταμ
 * <span class="wiki_link_ext">Πύλη του Βραδεμβούργου (Brandenburger Tor)

Πηγές πληροφοριών : wikipedia.org